เสือตีนโต มีสามีภรรยาคู่หนึ่งอาชีพทำไร่ อยู่มาวันหนึ่งทั้งสองคนต่างก็ไปช่วยกัน
ทำไร่เหมือนเคย เผอิญวันนั้นไม่ได้ห่อข้าวไปกิน คิดว่าจะกลับไปกินกันที่บ้าน
พอตกบ่าย สองสามีภรรยาก็ชวนกันกลับบ้าน เมื่อถึงบ้านสามีจึงพูดกับภรรยาว่า
“นี่น้อง ไปหุงหาอาหารมากินกันเถอะ วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรพี่หิวจังเลย”

ฝ่ายภรรยานั้นเป็นคนเกียจคร้านไม่ชอบหุงหาอาหารอยู่แล้ว เมื่อได้ยินสามีพูดดังนั้น
จึงตรงไปยังห้องครัว เข้าไปเปิดหม้อข้าวดู ก็เห็นมีข้าวเหลืออยู่ น่าจะพอแบ่งกันกินได้
จึงบอกกับสามีไปว่า
“ข้าวมีอยู่แล้วพี่ กับข้าวเมื่อเช้านี้ก็ยังเหลือ พี่หิวก็มากินได้เลย”

“เอ้างั้นก็ตกลง น้องก็มากินพร้อมกันเลยซิ” สามีพูด

สามีภรรยาต่างก็แบ่งข้าวกันกินคนละจาน ข้าวในหม้อจึงเหลืออีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เผอิญมีเพื่อนคนหนึ่งมาที่บ้าน “เอ้ากำลังทำอะไรอยู่ละ” เพื่อนเอ่ยถาม

“กำลังจะกินข้าวกลางวันกัน มาๆ มานั่งกินข้าวด้วยกัน” สามีกล่าวเชิญชวนเพื่อน
ที่มาเยี่ยมตามธรรมเนียมไทยแท้ของคนไทย

“แหม กินสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน กำลังหิวอยู่พอดีเชียว”

เพื่อนก็มานั่งร่วมวงกินข้าวด้วย ภรรยาจึงตักข้าวที่เหลืออยู่ในหม้อ
ให้แขกที่มาเยี่ยมเยือน ข้าวที่มีเหลืออยู่ในหม้อเพียงน้อยนิดก็หมดลง

ทั้งสามคนต่างกินกันไปคุยกันไป ข้าวในจานแต่ละคนก็ร่อยหรอทีละนิด เผอิญข้าวในจาน
ของเพื่อนหมดก่อน เพื่อนก็คอยโอกาสให้เจ้าของบ้านคดข้าวให้ตนเพิ่ม แต่ก็ไม่ตักให้เสียที ฝ่ายเพื่อน
ยังไม่อิ่ม จึงคิดหาอุบายที่จะบอกให้เจ้าของบ้านคดข้าวให้ จึงพูดขึ้นว่า
“เมื่อวานนี้ เราไปเที่ยวในป่ามา โอ้โฮเพื่อนเอ๋ยเราไปเจอเสือตัวหนึ่งรอยตีนโตขนาดจานข้าวนี่เลย”
เพื่อนพูดพร้อมกับเอียงจานให้เจ้าของบ้านดู

เจ้าของบ้านเมื่อเห็นดังนี้ ก็ถือโอกาสเล่าต่อว่า
“เมื่อวานนี้เหมือนกันนั่นแหละ เราก็ไปเที่ยวป่ามาเหมือนกัน โอ้โฮเพื่อนเอ๋ย
เราไปเจอช้างรอยตีนโตขนาดหม้อนี่แหละ”
พูดพร้อมเอียงหม้อให้ดู เพราะข้าวก็หมดหม้อแล้วเหมือนกัน

เรื่อง หมูป่ากับลา วันหนึ่งขณะที่ลากำลังอารมณ์ดี ก็ได้พบกับหมูป่าซึ่งเดินผ่านมา ลาได้ร้องทัก
หมูป่าอย่างเย้ยหยันไปว่า ” เป็นไงบ้างเพื่อน เป็น งัยบ้าง ”
เมื่อหมูป่ารับการทักทายจากลาอย่างเย้ยหยันเช่นนั้น จึงเกิดโมโหมาก หมูป่าจึงพองขน
แยกเขี้ยว และขู่ลาไปว่า ” นี่แน่ะ เพื่อน แกอย่ามายุ่งกับฉันดีกว่า ”
พร้อมทั้งทำท่าจะกระโจนเข้าใส่ลา ต่อมาหมูป่าเริ่มควบคุมอารมณ์ได้ จึงพูดกับลาว่า ”
ไปให้พ้นข้า เสียเถอะ เจ้าลาโง่ มันเป็นการง่ายมากที่ข้าจะแก้แค้นแก แต่มันไม่คุ้มค่า
เลยที่จะให้เขี้ยวของข้าต้องไปเปรอะเปื้อนกับลาโง่ๆอย่างแก ”
หมูป่าพูดพร้อมกับเดินจากไป
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
มันเป็นการไม่สมควรยิ่งในการที่ผู้มีศักดิ์ศรีและจิตใจสูง จะเข้าไปทะเลาะ
กับผู้ที่ไม่มีความสามารถและไม่กล้าหาญ เก่งแต่ปาก

เศรษฐีเจ้าเล่ห์กับลูกสาวชาวนา เศรษฐีคนหนึ่งชอบใจลูกสาวชาวนายากไร้ผู้หนึ่ง
เขาเชิญชาวนากับลูกสาวไปที่สวนในคฤหาสน์ของเขา
เป็นสวนกรวดกว้างใหญ่ที่มีแต่กรวดสีดำกับสีขาว
เศรษฐีบอกชาวนาว่า ..

ชาวนาไม่ตกลง
เศรษฐีบอกว่า “ถ้าเช่นนั้นเรามาพนันกันดีไหม
ข้าจะหยิบกรวดสองก้อนขึ้นมาจากสวนกรวดใส่ในถุงผ้านี้
ก้อนหนึ่งสีดำ ก้อนหนึ่งสีขาว
ให้ลูกสาวของท่านหยิบก้อนกรวดจากถุงนี้
หากนางหยิบได้ก้อนสีขาว ข้าจะยกหนี้สินให้ท่าน
และนางไม่ต้องแต่งงานกับข้า
แต่หากนางหยิบได้ก้อนสีดำ นางต้องแต่งงานกับข้า
และแน่นอน ข้าจะยกหนี้ให้ท่านด้วย”

ชาวนาตกลง
เศรษฐีหยิบกรวดสองก้อนใส่ในถุงผ้า
หญิงสาวเหลือบไปเห็นว่ากรวดทั้งสองก้อนนั้นเป็นสีดำ

เธอจะทำอย่างไร?
หากเธอไม่เปิดโปงความจริง ก็ต้องแต่งงานกับเศรษฐีขี้โกง
หากเธอเปิดโปงความจริง เศรษฐีย่อมเสียหน้า และยกเลิกเกมนี้
แต่บิดาของเธอก็ยังคงเป็นหนี้เศรษฐีต่อไปอีกนาน

ลูกสาวชาวนาเอื้อมมือลงไปในถุงผ้า  หยิบกรวดขึ้นมาหนึ่งก้อน
พลันเธอปล่อยกรวดในมือร่วงลงสู่พื้น
กลืนหายไปในสีดำและขาวของสวนกรวด

เธอมองหน้าเศรษฐี เอ่ยว่า “ขออภัยที่ข้าพลั้งเผลอปล่อยหินร่วงหล่น
แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อท่านใส่กรวด
สีขาวกับสีดำอย่างละหนึ่งก้อนลงไปในถุงนี้
ดังนั้นเมื่อเราเปิดถุงออกดูสีกรวดก้อนที่เหลือ ก็ย่อมรู้ทันทีว่า
กรวดที่ข้าหยิบไปเมื่อครู่เป็นสีอะไร”
ที่ก้นถุงเป็นกรวดสีดำ

“…ดังนั้นกรวดก้อนที่ข้าทำตกย่อมเป็นสีขาว”
ชาวนาพ้นสภาพลูกหนี้ และลูกสาวไม่ต้องแต่งงานกับเศรษฐีขี้โกงคนนั้น

…วินทร์ เลียววาริณ

” Who r u ? ” ฉันเอ่ยทักคนบางคนที่เพิ่งแอดอีเมลของฉัน MSN ฉันมักเอ่ยทักคนแปลกหน้าด้วยด้วยภาษาอังกฤษก่อน เพราะไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร อายุมากกว่า หรือน้อยกว่า ชายหรือหญิง คนไทยหรือต่างชาติ มันกลางๆดี
” ดีครับ อ้าววว โอ้วว เยสส ” เขาคง งง ๆจะมตอบอะไรดี ฉันอ่านแล้วจนต้องขำหัวเราะออกมาเบา ๆ
” ใครคะเนี่ย ” อยากรู้จริงๆว่าใคร รูปในMSN เขาไม่ได้ใส่รูป ตัวเขา แต่เป็นรูปหมาแทน
” ผมได้แวะชม Hi5 ของคุณ รู้สึกดี คิดว่าคุณเป็นคนน่าสนใจดี ” ” ฉันปลื้มที่มีคนมาชอบ เราคุยแนะนำตัวไปเรือย ๆ แต่ส่วนใหญ่จะออกแนวกัดซะมากกว่า นับว่าเป็นการเปิดตัวการรู้จักกันได้อย่างฝีปากร้ายพ อกัน
ฉันเป้นคนช่างสังเกต เห็นอีเมลของเขามีเลข 2525 ต่อท้ายชื่อจริง ฉันเดาว่าคงเป็นพศ.เกิดแน่ ๆ
” คุณเกิดปี 2525 เหรอ ” ” ฉันดักคอถ้าใช่เขาอายุน้อยกว่าชั้นตั้ง 3 ปี
” 55555 เดาได้ห่วยจริงๆ ” โห ไรวะ บังอาจว่าฉันห่วย!! ฉันฉุนขึ้นมานิดๆ
” ดูรูปที่ดิสเพลย์และว..มิน่าปากถึง….” ฉันหมายถึงปากเขาเหมือนตัวในรูป ดิสเพลย์ MSN
” ฮ่าๆๆๆๆๆ ” เอ๊า นึกว่าเขาจะโกรธแต่เขากลับหัวเราะชอบใจ ” ผมชอบคุณจริงๆนะ เนี่ยไม่ได้ล้อเล่น ”
เขายืนยันประโยคเดิม เออแปลกดี เกิดมาไม่เคยเจอผู้ชายหลงผิดบอกชอบได้เร้วขนาดนี้ สงสัยเป้นพวกเจ้าชู้ไก่แจ้ วันๆคอยหลีสาวในเน็ทแน่ๆ
แต่พอคุยไม่กี่วัน ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นคนพูดจาตรง ๆ จริงใจดีนะ เขาเล่าว่า เขาทำงานในหน่วยราชการ
ที่จังหวัดหนึ่งในภาคอีสาน เขาแต่งงานมา 4ปีแล้วด้วยแต่ยังไม่มีลูก งานของเขาเป้นผู้ดูแลระบบคอมพิวเตอร์ ของหน่วยงาน เวลาว่างมีเยอะและชอบท่องเน็ทเป้นประจำ จนมาเจอห้องแชท เจอHi5ของฉัน
“แล้วคุณแอดมาทำไมอ่ะ ฉันมีแฟนแล้วน๊า ” ฉันอำนิดๆ ” ผมไม่ได้หวังเป็นอะไรในชีวิตจริงคุณเลย ผมแค่ชอบคุณ อยากคุยกับคุณน่ะ ”
” อ้าว แล้วแฟนคุณล่ะ ”
” ผมไม่รู้จะบอกยังไงดี มันคนละชาเนลอ่ะครับ ” โอ้โห เข้าใจตอบจริงๆแต่ก็เอาเถอะ อย่างน้อยคบเป้นเพือนอีกสักคนคงไม่เสียหายอะไร
” งั้นเราเป้นกิ๊กกัน ” ฉันแหย่เขาไป
” กิ๊กดูเหมือนเล่น ๆ เป็นชู้ในใจแล้วกัน ดูจริงใจกว่า 555″ เขาแซวฉันขำ
ฉันเริ่มแชทกับเขาทุกวัน เราก็คุยกันเรือยเปื้อย เรืองส่วนตัวบ้าง เรืองอดีตฉันบ้าง เรื่องส่วนตัวเขาบ้างและทุกๆวันเขาก็จะบอกชอบฉันขึ้น เรือยๆ แรก ๆ ฉันไม่เชื่อว่าเขาจะชอบฉันจริงๆ แต่สักพักฉันเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่เขาบอกคือความจริง เพราะเวลาฉันเล่าเรืองหนุ่มๆหรือพี่ชายนอกนเทให้ฟัง เขาก็จะแสดงอาการหึง ด้วยการพูดประชดประชัน เช่น
“เช่นใช่สิผมมันพูดไม่หวานเหมืนแฟนคุณนี่ ” ” ผมมันคนแก้เหงาของคุณเวลาที่เขาไม่อยู่ ”
” ใช่สิผมมันรูปชั่วตัวดำไหนจาสู้หนุ่มหล่อในเครืองแบบ แฟนคุณได้ ”
อีกคำสารพัดประชด ฉันนึกขัน ผู้ชายอะไรประชดเก่งจริงๆ
ครั้งหนึ่งฉันอดไม่ได้กับการประชดของเขา ที่ไล่ฉัน เมื่อฉันพูดเล่นหรือชมถึงหนุ่มเท่านั้น ? ไปเลย ไปมีควารมสุขกับโลกความจริงของคุณเลยผมมันแค่คนในเน็ ท คนในจินตนาการ มันไม่สำคัญสำหรับคุณหรอก ? อ้าวมาไล่กันได้ไง ฉันไม่เคยมานั่งแบ่งแยกความจริงใจว่ารู้จักกันทางเน้ ทต้องหลอกลวงเพราะหลังจอคอม มันก็คือคนที่มีชีวิตจิตใจ จะบอกอะไรให้เพื่อนรอบตัวฉันเป้นร้อยทุกวันนี้ก็คนมา จากเน็ททั้งนั้น ถ้าคุณดูถูกว่าชั้นไม่จิงใจ คุณก็ดูถูกตัวเองด้วย เอาเป็นว่าฉันจะไปตามที่คุณต้องการ ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ ลาก่อน….. ฉันใส่เขาเป้นชุดและรู้สึกโมโหมาก ฉันกดบล็อกเค๊าในmsn ทันที วันต่อมาฉันเห้นเค๊าออนไลน์ ตั้งชื่อในmsn ร้องหาฉันบ้าง บอกคิดถึงฉันบ้าง แต่ฉันคนมีทิฐิสูง ถ้าไม่ขอโทษ อย่าหวังจะได้คุยกันอีกเลย…
พอวันที่4 ฉันก็ได้รับอีเมลจากเขา..
? คิดถึงคุณมากเลย ไม่เห้นออนสักวัน อยากบอกให้รู้นะว่าคิดถึง ถึงคุณจะย้ำเตือนผมเสมอว่ามันคือโลกจินตนาการ แต่ทุกอย่างมันจะเป็นไปเท่าที่ใจเราคิดเท่านั้น มันไม่ใช่โลกแห่งความจริง ผมรู้ผมเข้าใจควารมคิดคุณ ผมรู้ไม่มีวันที่เราสองคนจะเป้นอย่างอื่นได้ นอกจากเพือนในเน้ทเท่านั้น เพราะเส้นชีวิตมันถูกขีดให้ขนานตั้งแต่แรก เราต่างกันราวฟ้ากับดิน แต่ผมห้ามความรู้สึกไม่ได้ ผทรู้ที่เราคุยอยู่นี้คื้อโลกแห่งจินตนาการไม่มีวันเ ป้นจริง ผมพยายามบอกตนเองทุกครั้ง รักของผมไม่มีการครอบครอง ผมจะรักคุณด้วยความรู้สึกห่วงใย รักแบบเป็นที่พักหัวใจ ยามคุณเหนื่อยล้า และผิดหวัง…
…..เพราะรักที่มีการครอบครอง สักวันนึงความรู้สึกมันจะจางหายไป แต่รักไร้การครอบครอง รักด้วยมิตรภาพ ความหวังดี มันจะคงอยู่และยั่งยืนตลอดไป….
……….ฉันอ่านซ้ำไปซ้ำมาด้วยความรู้สึกเศร้า… จำไว้นะครับสักวันหัวใจคุณมีผม คุณจะรักผมมากกว่าแฟนคุณ…..
?โห มั่นใจขนาดนั้นเชียว? ฉันนึก…
.? ความรักมีวันหมด แต่จินตนาการไม่มีวันหมด แถมความรักที่จับต้องไม่ได้ มันมีค่ามากกว่า…
ฉันเลิกบล็อกเขา และคุยกัน เขาแสดงความรักผ่านตัวอักษรมากขึ้นๆทุกวัน สิ่งที่เขาบอกถ้าเป้นคนอื่นฉันอาจคิดว่า เขาแค่ปั้นอักษรมาเพือจีบสาวตามประสาชายเจ้าชู้ทั่วไ ป
แต่น่าแปลก ทำไมฉันกลับรู้สึกว่าเขาจริงใจ ฉันเริ่มหวั่นไหว เพื่อไม่ให้ตนเองรู้สึกผิด ฉันเล่าให้ พี่ชายร่วมโลกฟัง…
? รู้สึกไงคะ? . ? บอกไม่ถูก? เค๊าบอก ฉันจับน้ำเสียงเขาได้เขาไม่สบายใจ..เขากลัว..
? ไม่ต้องกังวลนะคะ แค่เพือนในเน้ทค่ะ อีกอย่างเค๊ามีครอบครัวแล้วด้วย แก้วไม่มีทางแย่งสามีใครแน่ๆๆค่ะ? ฉันยืนยัน ดูเขาสบายใจขึ้น
ฉันสบายใจที่ได้บอกอย่างน้อยฉันจะได้ตอกย้ำตนเองด้วย ว่า ในโลกความจริงมีคนที่รักฉันมากๆและที่สำคัญเขาจับต้อ งได้….
…..ไม่ใช่รักในโลกจินตนาการแบบเขาคนนั้น….
…..แต่กลับไม่ใช่อย่างนั้น นับวันเขายิ่งมีอิทธิพบกับความรู้สึก วันนึงๆ ฉันคุยกะเขามากกว่าคนในโลกความจริงเสียอีก เขาบอกรักฉันมากขึ้นทุกวันๆ..จนกระทั่ง..
วันนึงฉันไม่เห้นเค๊าออนไลน์ และหายไปหลายวัน..ตายละ!! ฉันคิดถึงเค๊า เป็นห่วงด้วย คิดไปต่างๆนานาป่วยหรือป่าว….ตาบร้า ทำไมเงียบหายไปนะ…
จนวันที่ 5 เขาออนไลน์ แม่ผมไม่สบายเข้า รพ. เพิ่งมีโอกาสผ่านร้านเน็ท แก้ว ผมคิดถึงคุณเหลือเกิน… ฉันดีใจมากแก้เขินด้วยการถามอาการแม่ของเค๊า….
ในที่สุดฉันก็บอกเขาไป….เราไม่ควรจะคบกันต่อไปตลอด ชีวิต มันเจ็บปวดยากที่ใครจะเข้าใจ เรารักกันทั้งๆที่ไม่ควรจะรักกัน มาเจอกันตอนสายเกินไป และฉันคงทำร้ายจิตใจผู้หญิงอีกคนข้างๆเขาใม่ได้ และคนที่รักฉันนอนกเน็ทก็ต้องเสียใจมาก….? ผมทำไม่ได้ ผมรักคุณ..? ? แต่ต้องทำคะ มันเป้นหนทางเดียวจากกันตอนนี้ยังดีกว่าให้สำนึกผิดม ันทำลายความรักของเรา จนไม่เหลืออะไรเลย ฉันอยากจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้ตลอดชีวิต โปรดเข้าใจด้วย อย่าทำให้ฉันรู้สีกเกลียดตัวฉันเองที่ต้องทำร้ายความ รู้สึกดีๆของลูกผู้หญิงด้วยกันเลย….
? จำไว้นะแก้ว…ผมจะรักคุณตลอดไป..ถึงตัวผมไม่สามรถอย ู่เคียงข้างคุณได้..แต่หัวใจผมจะอยู่กับคุณตลอดไป… ?
ตั้งแต่วันนี้นมาเราสองคนก็ไม่ได้แชทกันอีกเลย สำนึกผิดและความรักของเรามันถูกผูกมัดเข้าหากัน หนทางที่จะไม่ทำให้รู้สึกเป็นคนเลว และทำให้ความรู้สึกดีๆคงอยู่ คือเราจะไม่เจอ ไม่คุย กันตลอดไป…..
2ปีผ่านไป ฉันได้รับอีเมลจากเขา..ไม่มีข้อความไดๆ มีไฟล์เป๋นรูปของเขา ฉันมองรูปอย่างใจสั่น เขาดูไม่เปลี่ยนแปลงเลย ข้างๆกายคือแฟนเขาเธออุ้มเด็กน้อย ปากและตาช่างเหมือนเขาจริงๆ เขามีลูกแล้ว…
…..น้ำตาฉันไหลออกมาไม่หยุด…..ฉันดีใจที่เห้นชีว ิตครอบครัวของเขามีความสุข…ฉันดีใจจริงๆ
ฉันรู้ว่าเขาไม่เคยลืมฉัน เขารักฉันจริงๆ….
รักของเราไม่หวังจะครอบครอง รักคือความปรารถนาดี ต่อกันจริงๆๆ… ….ไม่คาดหวังจะครองคู่ขอเก็บธออยู่ในความฝัน……
. …มิคาดหวังจะเป็นรักนิรันดร์ ขอเพียงคิดถึงกัน แค่นั้นพอ!!
เครดิต ดอกแก้ว

หวัดดีทุานครับ…

ใหว้ครูกันก่อนครับ ก่อนที่จะมีอะไรมาเล่าสู่กันฟัง เอ๊ย อ่านน่ะครับ สำหรับหัวข้อต่างๆที่ผมจะนำมาให้เรา ๆ ท่าน ๆ ได้อ่านกันนั้นผมจะค่อยๆทะยอยเอามาลงให้น่ะครับ เอาแค่นี้ก่อนน่ะครับ…

ยินดีต้อนรับสู่เวิร์ดเพรส นี่เป็นเรื่องแรกของคุณ คุณสามารถแก้ไขหรือลบมันได้ แล้วเริ่มการสร้างบล็อกของคุณ ถ้ามีปัญหาเกี่ยวกับเวิร์ดเพรส คุณสามารถขอความช่วยเหลือได้ที่เว็บบอร์ดเวิร์ดเพรส หรือคู่มือเวิร์ดเพรส